Περί φυσικοθεραπείας...
Τι είναι η φυσικοθεραπεία ζώων;
Η φυσικοθεραπεία είναι μία πολυπαραγοντική προσέγγιση που περιλαμβάνει θεραπείες δια χειρός, ασκήσεις, και φυσικά μέσα. Έχει ως στόχο την αποκατάσταση, την διατήρηση, ή την μέγιστη βελτίωση της κινητικής λειτουργικότητας σε ασθενείς με ορθοπεδική και νευρολογική βλάβη, σε γηριατρικούς ασθενείς και σε σκύλους που είναι σε πρόγραμμα απώλειας βάρους· Έχει επίσης στόχο την πρόληψη ή καθυστέρηση της έναρξης και επιδείνωσης κλινικών σημείων που σχετίζονται με συγκεκριμένες εκφυλιστικές νόσους, την πρόληψη επιπλοκών εξαιτίας παρατεταμένης κατάκλισης ή αχρησίας των άκρων, και την μεγιστοποίηση αθλητικής απόδοσης και πρόληψης τραυματισμών σε σκύλους αθλητές ή σκύλους εργασίας
(Levine et at, 2014)
Πολυριζονευρίτιδα ή παράλυση ρακούν
ΟΞΕΊΑ ΙΔΙΟΠΑΘΉΣ ΠΟΛΥΡΙΖΟΝΕΥΡΊΤΙΔΑ Ή ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΡΑΚΟΥΝ
(ACUTE, IDOPATHIC POLYRADICULONEURITIS OR CONHOUND PARALYSIS)
Είναι μια συχνή νευρομυϊκή πάθηση. Είναι άγνωστης αιτιολογίας φλεγμονώδης νόσος που εμπλέκεται και το ανοσοποιητικό σύστημα. Μοιάζει με την ανθρώπινη νόσο Guillem Barre. Επηρεάζονται οι άξονες και η μυελίνη των ριζών της σπονδυλικής στήλης και των περιφερικών νεύρων. Με λίγα λόγια, υπάρχει μια σχετικά γρήγορη εγκατάσταση γενικευμένης αδυναμίας που μπορεί να φτάσει να προκληθεί μέχρι και τετραπάρεση ή τετραπληγία. Μόνο στις πολύ βαριές περιπτώσεις επηρεάζονται οι αναπνευστικοί μυς. Δεν επηρεάζονται τα κρανιακά νεύρα και, συνήθως, η ούρηση και η αφόδευση.
Η ακριβής αιτιολογία είναι άγνωστη. Σε μερικές περιπτώσεις εκδηλώθηκε 7 με 10 μέρες μετά από δάγκωμα από ρακούν, εξού και η ονομασία παράλυση των ρακούν. Σε άλλες περιπτώσεις συνδέθηκε με την ωμοφαγία, με απλές λοιμώξεις κυρίως του γαστρεντερικού και με εμβολιασμούς κυρίως κατά της λύσσας αλλά ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο. Παθοφυσιολογικά, υπάρχει αυξημένη συγκέντρωση αντισωμάτων GM2.
Δυστυχώς, οι περισσότερες δημοσιεύσεις γύρω από αυτήν την νόσο περιορίζονται σε μελέτες μίας συγκεκριμένης περίπτωσης κι όχι εμπεριστατωμένες τυχαιοποιημένες μελέτες.
Η νόσος αυτή έχει συνήθως πλήρη ίαση. Στις πολύ βαριές περιπτώσεις όμως, μπορεί να παραμείνουν νευρολογικά ελλείματα, μπορεί να ξανασυμβεί ακόμα και μετά από πλήρη ίαση ή σε σπάνιες περιπτώσεις να μην υπάρξει βελτίωση.
Η φυσικοθεραπεία βοηθάει;
Η φυσικοθεραπεία είναι απαραίτητη σε τέτοια περιστατικά. Εφαρμόζεται παθητική κινησιοθεραπεία, διατάσεις, μασάζ, ρεύματα για ενδυνάμωση, υποβρύχιος διάδρομος και βελονισμός. Στα αρχικά στάδια, χρειάζεται για να διατηρηθεί όσο γίνεται η μυϊκή δύναμη και να μειωθεί ο ρυθμός της νευρογεννούς ατροφίας, να διατηρηθεί το εύρος κίνησης των μυών και των αρθρώσεων. Σε δεύτερο χρόνο, όταν αρχίσουν τα συμπτώματα να υποχωρούν, απαιτείται να γίνουν ασκήσεις για να επανέλθει η μυϊκή δύναμη, και να μπορέσει ο σκύλος να σταθεί και να περπατήσει ξανά. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουμε για συγκεκριμένο πρωτόκολλο και χρονικά όρια, δεδομένου ότι κάθε περίπτωση ποικίλει από τις άλλες σε διάρκεια και βαρύτητα.
ΜΥΚΟΠΟΛΥΣΑΚΧΑΡΙΔΩΣΗ ΣΤΗ ΓΑΤΑ (MUCOPOLYSACCHARIDOSIS)
Η μυκοπολυσακχαρίδωση ή πιο σωστά οι μυκοπολυσακχαριδώσεις (ΜΠΣ), είναι μία εκφυλιστική νευρολογική νόσος. Περιλαμβάνει 5 τύπους (Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, VI, VII) της ασθένειας αυτής που χαρακτηρίζονται από την έλλειψη λυσοσωμάτων, ειδικών ενζύμων που καταβολίζουν (διασπούν) τις γλυκοζαμινογλυκάνες (ΓΑΓ), με αποτέλεσμα να υπάρχει υπερβολική συσσώρευση αυτών. Οι πέντε μορφές της ασθένειας αναφέρονται ουσιαστικά στην διαβάθμιση της νόσου, με την 1η να είναι η πιο ελαφριά, και την VII η πιο βαριά μορφή της νόσου. Οι ΓΑΓ, επηρεάζουν την φυσιολογική ανάπτυξη των σπονδυλικών δομών και τη φυσιολογική λειτουργία. Επηρεάζουν τα κύτταρα του δέρματος, του ήπατος, τα λευκά αιμοσφαίρια και τον μυελό των οστών, και η γάτα αναπτύσσει: Δυσμορφίες του προσώπου που χαρακτηρίζεται από μικρά αυτιά, μεγάλο κενό μεταξύ των ματιών και εικόνα επίπεδου προσώπου. Σκελετικές δυσμορφίες, οστικό εκφυλισμό, παράλυση, «πάγωμα της ανάπτυξης», νανισμό, ψυχικές διαταραχές, θόλωμα του κερατοειδούς, ηπατική διόγκωση, πάχυνση των καρδιακών βαλβίδων, μειωμένη ελαστικότητα. Οι ΜΠΣ είναι νευροεκφυλιστικές και προκαλούν συμπεριφορικές διαταραχές, ενώ μειώνεται και η διάρκεια ζωής τους. Μια ειδική εξέταση (ηλεκτρονική μικροσκοπία) στους εγκεφάλους ασθενών, έδειξε ότι υπήρχε δυστροφία των νευρικών αξόνων και νευρονική απώλεια, και υπερβολική συσσώρευση λιπιδίων και λυσοσσωμάτων.
Είναι κληρονομική ασθένεια, και κληροδοτείται από έναν οποιονδήποτε γονιό ή και τους δύο. Όταν κληροδοτείται και από τους δύο, η κλινική εικόνα είναι πιο βαριά με συμπτώματα μόλις από την 6η με 8η εβδομάδα, με τη γάτα να μην στέκεται όρθια καλά και να σκύβει, και εμφανείς αλλοιώσεις στα χαρακτηριστικά του προσώπου. Η παράλυση των πίσω άκρων με οστικές αλλοιώσεις και αδυναμία αυτών, εμφανίζεται από πολύ νωρίς (μόλις τον 8ο μήνα της ηλικίας της γάτας) και μπορεί να σταθεροποιηθεί τον επόμενο μήνα της ηλικίας της. Όταν υπάρχει γονίδιο μόνο από έναν γονιό, η κλινική εικόνα είναι σαφώς καλύτερη, το γατάκι θα εμφανίζεται σχετικά υγειές και μπορεί να έχει μόνο ήπιες σκελετικές μεταβολές. Μεταξύ του 4ου μήνα ζωής της γάτας, και του 8ου, σημειώνονται σημαντικές αλλαγές. Η νόσος σταθεροποιείται σχετικά κατά τον 9ο μήνα. Δυστυχώς, η νόσος αυτή δεν είναι ιάσιμη.
Η διάγνωση της νόσου γίνεται από την μελέτη του γενεαλογικού της δένδρου, εφόσον είναι γνωστό, με παρατήρηση της συμπεριφοράς και των συμπτωμάτων και με κλινική εξέταση. Περαιτέρω στοιχεία θα βρεθούν με ουρολογικές και αιματολογικές εξετάσεις. Μια εξέταση ενζύμων παρέχει την μέγιστη διαβεβαίωση για την ύπαρξη της νόσου που μπορεί να γίνει με εξέταση αίματος ή ήπατος. Ακτινογραφίες οστών μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση του είδους της ΜΠΣ που έχει η γάτα.
Η θεραπεία δυστυχώς είναι αποκλειστικά συμπτωματολογική στις γάτες. Παρόλ’ αυτά, προτείνεται και η μεταμόσχευση του μυελού των οστών σαν μία αρκετά καλή, αλλά ακριβή λύση. Αντ’ αυτού, ίσως μία χειρουργική αντιμετώπιση για την ανακούφιση των συμπτωμάτων να αποτελεί τη μέση λύση για την βελτίωση του επιπέδου ζωής της γάτας. Απαιτείται ελαφριά διατροφή.
ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ
(UNDERWATER TREADMILL)
Ο υποβρύχιος διάδρομος αποτελεί ένα κορυφαίο μέσο στην αποκατάσταση των τετράποδων φίλων μας! Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πληθώρα περιστατικών. μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αποκατάσταση μετά από ορθοπεδικά χειρουργεία, σε νευρολογικά περιστατικά, χειρουργημένα ή μη, και για την μυϊκή ενίσχυση και αρθρική λειτουργία. Θεωρείται ιδανικό μέσο άσκησης για ζωάκια με αρθρίτιδα! Απευθύνεται επίσης και σε υπέρβαρα ζώα, συνδυάζοντας την ενδυνάμωση με την απώλεια βάρους και σε υπέργηρα ζωάκια χωρίς επιπλέον καταπόνησης των αρθρώσεων.
Δεν επιτρέπεται σε ζωάκια με βαριά καρδιοαγγειακή νόσο, με αναπνευστική λοίμωξη, με μόλυνση, με ανοιχτά τραύματα ή μεταδοτικά δερματικά νοσήματα.
Με λίγα λόγια, με τον υποβρύχιο διάδρομο μπορούμε να πετύχουμε:
α) Ενδυνάμωση
β) Βελτίωση εύρους κίνησης των αρθρώσεων
γ) Βελτίωση καρδιοπνευμονικής λειτουργίας
δ) Βελτίωση της ισορροπίας
ε) Βελτίωση της ιδιοδεκτικότητας
στ) Μείωση του βάρους σώματος